بزرگترین آرزو
به یاد پرستوهایی که بر فراز کارون پرواز می کنند و آزادی را می فهمند
ترانه ی بزرگترین آرزو
آه اگر آزادی سرودی می خواند
کوچک
همچون گلوگاه پرنده یی،
هیچ کجا دیواری فروریخته برجای نمی ماند.
سالیانِ بسیار نمی بایست
در یافتن را
که هر ویرانه نشانی از غیابِ انسانی است
که حضور انسان
آبادانی است.
*
هم چون زخمی
همه عمر
خونابه چکنده
همچون زخمی
همه عمر
به دردی خشک تپنده،
به نعره یی
چشم بر جهان گشوده
به نفرتی
از خود شونده،
غیابِ بزرگ چنین بود
سرگذشتِ ویرانه چنین بود.
*
آه اگر آزادی سرودی می خواند
کوچک
کوچک تر حتی
از گلوگاهِ یکی پرنده! احمد شاملو